Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΕΘΝΙΚΗ Η ΠΡΑΞΗ ΑΥΤΗ (;!)



Μεν οι πολιτικές εξελίξεις στην Αλβανία επιβάλλουν και για μας άλλη στάση.
 
Άλλη πλεύση. 

Αφού, βάσει της πρόσφατης συμφωνίας Rama - Basha, εξαιρούνται οι προεκλογικές συμμαχίες, που εξοντώνουν τα μικρά κόμματα. 

Αλλά …  

... το να δεχτεί ο «οραματιστής» Ντούλες να μπει (αν μπει), ως υποψήφιος βουλευτής σε Αργυρόκαστρο ή Αυλώνα, σε λίστα αλβανικού κόμματος, συγκεκριμένα στου Δ.Κ.,  που την πράξη αυτή για άλλους Έλληνες πολιτικούς την αποκαλούσε μέχρι χθες αντεθνική, είναι εκτός κάθε λογικής. 

Με τι δικαιολογία, με τι μούτρα τάχα, θα κατέβει στη βάση, στη Μειονότητα, να ζητήσει ψήφο(;!)

Η πράξη του αυτή δεν θα είναι καθαρά αντεθνική(;!) Ή για το Ντούλε δεν ισχύει αυτό το καθεστώς(;!)

Ρωτάω κι απορώ(;!)


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
20/05/2017     

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΑΥΤΗ ΤΕΧΝΗ

Τι κι αν δεν έβγαλε σχολή εικαστικών τεχνών ο Θοδωρής Ράιδος;! 

Το καλλιτεχνικό δαιμόνιο που δέρνει αδιάκοπα μέσα την ψυχή του, το βγάζει άνετα και πετυχημένα έξω.

Έχει χρώμα, έχει φως το έργο του.

Ως θαυμαστής του το διαπίστωσα αυτό σε πολλές ομαδικές και ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής.

Αφού έμαθα ότι  τελείωσε μια αναπαραγωγή, (την τεράστια ελαιογραφία - πίνακας τοποθετημένος στο Αχίλλειο της Κέρκυρας, έργο του Αυστριακού ζωγράφο, Franz Matsch, φιλοτεχνημένο το 1892 - που απεικονίζει τον Αχιλλέα να σέρνει το πτώμα του Έκτορα με το άρμα του) αργά τη νύχτα χτύπησα την πόρτα στο στούντιο του φίλου μου ζωγράφου, μού άνοιξε και μπήκα μέσα, για να το απολαύσω.

Η ατόφια, πιστή αντιγραφή στη ζωγραφική, που είναι κι αυτή τέχνη, με άφησε άναυδο.

Τη χάρηκα με όλη μου την ψυχή!

Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

16/05/2017

Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

ΜΗΝ ΜΕ ΠΛΗΣΙΑΖΕΤΕ!


 
Η ανεξαρτησία μου, η απόστασή μου από κόμματα και χρώματα, η στάση μου σε μόνιμη βάση, η σοβαρότητά μου, κλπ, είναι όλα αυτά, που με κρατάνε δέσμιο, εδώ που είμαι …

Από αυτό το υλικό είμαι φτιαγμένος … και αισθάνομαι περήφανος.

Ποτέ, κανένας και με τίποτε, δεν θα με αλλάξει. 

Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Μην με πλησιάσει κανείς προεκλογικά - γίνεται αυτό πάντα σε προεκλογική εκστρατεία - για να τον στηρίξω.

Να επηρεάσω.
  
Να σφυρίξω.

(Ούτε χαρίζομαι, ούτε εξαγοράζομαι, θα πάει τζάμπα ο κόπος σας). 

Δεκανίκι, μασάς, μοχλός, γρανάζι σε περίπλοκο κομματικό μηχανισμό κάθε συμφεροντολόγου, που παίζει με την τύχη του τόπου μου, δεν γίνομαι.

Οι θέσεις μου, οι απόψεις μου… είναι γνωστές και δεδομένες.

Ο «Αντίλογος» επιμένει, θα παραμείνει, όσο αντέξει, πεντακάθαρος. 

Θα είναι πιστός υπηρέτης μόνο ιερών ιδανικών και του τόπου μου.

Κανενός τυχοδιώκτη.


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
12/05/2017

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

Ο «ΦΑΝΑΤΙΚΟΣ» ΟΜΟΝΟΙΤΗΣ - ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ


Άκουγα πάντα ένα όνομα: 

Του Ανδρέα Μάρτου. 

Κι έφτιαχνα από μόνος μου προσεχτικά την εικόνα του. 
 
Το πορτρέτο του.

Ασφαλώς βάσει της φαντασία μου. Αφού ποτέ δεν τον είδα, ποτέ δεν τον αντάμωσα. 

Απ’ τα όσα άκουγα: 

Για τη στάση του, τ’ αξιώματά του, τον γενικό αγώνα του - υποθέσεις έκανα - τον θεωρούσα κορυφαίο αγωνιστή στο Ομονοιακό Στρατόπεδο.

Μετά από το πολιτικό τέχνασμα του ΚΕΑΔ, στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές, τη στήριξή του από το ΣΚ - έτσι πέτυχε την έδρα - ο Μάρτος τώρα πλέον είναι  ολοκληρωτικά ενταγμένος στο κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Είναι υποψήφιος βουλευτής του ΣΚ, στην εκλογική ζώνη της Αυλώνας, πέμπτος στην λίστα, πριν το Ράμα. 

Δηλαδή είναι σίγουρη η επανεκλογή του.

Ο «φανατικός ομονοίτης» που «έσωσε» τον Ελληνισμό της Αλβανίας, μέσω Ομόνοιας - ΚΕΑΔ, τώρα παραδομένος στο ΣΚ, θα «σώσει» την Αλβανία.

Αυτά είναι τα στελέχη μας!!!


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
11/05/2017 

Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

«ΖΩ ΔΥΟ ΖΩΕΣ»

(Σκιτσογράφημα)
 
Πέθαιναν αράδα τ’ αδέλφια της. Το ‘να μετά τ’ άλλο τα ‘παιρνε ο χάρος από μικρά. Τα περισσότερα απ’ την κούνια.

Τη μοναχοκόρη, το κλωνί του Παππά,  την μάνα μου, την λυπόταν,  την πονούσε, αλλά και την αγαπούσε συνάμα όλο το «Μεσοχώρι». 

Η ίδια ζούσε έντονα τα ικογενειακά επεισόδια. Θυμάται πως, ο πατέρας της στην προσπάθειά του για να σώσει τον Παναγιώτη, έφτασε με βαρυχειμωνιά στο Κάστρο για να φέρει σπίτι γιατρό. Τον πέρασε τραβώντας τ’ άλογο από το καπίστρι στα νερά του ορμητικού «Σαραντινού». 

Όταν έφυγε, παρόλο που δεν μπόρεσε να σώσει το γιο του, έδωσε στο γιατρό, τ’ ακριβό γαμπρικό κοστούμι του, που το 'χε αγοράσει, όταν πήγε ως μετανάστης στην Αμερική.

Μικρή η μάνα μου έβλεπε τους 50ρηδες, με μουστάκι, ακουμπημένους σε μπαστούνι, γυρτούς, ρυτιδωμένους, καταγερασμένους, κακοφορεμένους κι έλεγε μέσα της: 

«Πολλοί μεγάλοι, τούτοι οι άνθρωποι;! Πώς δεν πέθαναν ακόμα;!»

Τώρα που η ίδια έχει περίπου τα διπλά χρόνια, κλείνει τα ενενήντα, λέει για τον εαυτό της: 

«Ζω δυο ζωές, βαρετές είναι πλέον, βάρυνε το καντάρι, κουράστηκα, να φύγω! Αλλά ... τι σου κάνω, αφού είμαι στο πόδι, ας μ’ έχουν τα παιδιά …  Τούτες είναι άλλες εποχές. Τώρα τρώμε από λαγών τυρί κι από αγριογίδα γάλα».

(Από το ανέκδοτο έργο μου: «Το βιβλίο της Μάνας μου»).


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
10/05/2017

Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

ΟΤΑΝ ΣΟΥ ΠΕΙΡΑΖΟΥΝ ΝΕΚΡΟ

Όση υπομονή κι αν έχεις, όταν κόβοντας δέντρα σε νεκροταφείο, σού πειράζουν νεκρό, σπάνε από ασχετοσύνη μάρμαρα μνημείου (κεφαλές, κολωνάκια … ) και το χειρότερο κακό, δεν σε ειδοποιούν για τη ζημιά που έγινε, δεν συγκρατιέσαι.

Θλίβεσαι και διαμαρτύρεσαι.

Οδηγείσαι από το παράπονο του νεκρού πατέρα σου, της ανιψιάς σου, του δικού σου, του συγχωριανού σου, για την ενόχληση και τα παίρνεις στο κρανίο.

Δεν διαφωνεί κανείς για τον καλλωπισμό στο χώρο αυτό.  

Στ’ άτομα που ασχολούνται με την εργασία αυτή, η οποία έπρεπε να είχε γίνει από χρόνια, πραγματικά αξίζουν έπαινοι.   

Όμως, πριν ξεκινήσει κανείς τέτοιου είδους δουλειά σε νεκροταφείο, πάνω σε μνημεία, στημένα με πόνο και κόπο, πρώτα λαμβάνει προστατευτικά μέτρα.

Αυτή η ζημιά, όσο κι αν θες, δεν ζημιώνεται!


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

02/05/2017

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

ΒΓΑΛΕ ΤΗ ΜΑΣΚΑ!

(Έκκληση σε ανώνυμο σχολιαστή)

Ένας ΑΝΩΝΥΜΟΣ έχει κολλήσει (σας ζητώ χίλια συγγνώμη) σαν το σκατό στο παπούτσι, στο blog μου, τον «Αντίλογο» και «σχολιάζει» με θεωρίες και πράξεις Φυσικής ύλης Γυμνασίου, χωρίς να έχουν καμιά σχέση με το αντικείμενο.

Το περιεχόμενο στα κείμενά μου.  

Συχνά πάω και τα σβήνω, τα καταργώ. Όμως, δέχομαι ύβρεις.

Στόχος του ANONIMOUS σχολιαστή - θέλω να πιστεύω - ένας είναι. Τον εκνευρίζουν οι ελεύθερες απόψεις μου, δεν τις αντέχει και προσπαθεί να με φιμώσει.

Πράγμα που δεν γίνεται. Δεν θα τα καταφέρει. 

Η τόλμη μου και η υπομονή μου - ας πάρει το μήνυμα - ξεπερνάει τα όρια ακόμα και της φαντασίας του.

ΑΝΩΝΥΜΟΣ θα πει κρυφτούλι, απρόσωπος, άτολμος.

Άνανδρος.

Εγώ, να που είμαι. Αν έχει μπόι, σκέψη, άποψη, βγάζει τη μάσκα, έρχεται, κάθεται απέναντι και τα λέμε.

Αθόρυβα, μεστωμένα, λογικά.

(Ίσως να μας πει και ποιον εξυπηρετεί)

Με ένα πρόσφατο λάθος του - σχολίασε ως γνώστης του τόπου μας - το κείμενο: «Τσανακογλείφτες κάθε εποχής» - δεν πρόλαβα να το αρχειοθετήσω - απέδειξε ότι είναι συντοπίτης.

Του έπεσε η μάσκα.

Δεν εκνευρίζει κανέναν με τις ανοησίες του, την λανθασμένη επιλογή, ούτε εμένα, ούτε τον αναγνώστη.

Μόνο σπάει τα νεύρα του. Ας συνεχίσει!


Υ.Γ.: Σε τούτη την ανάρτηση δείτε πώς χάνει τον έλεγχο το σκουλήκι, το σιχαμερό πλάσμα. Διαβάστε το τελευταίο ανορθόγραφο σχόλιο του. Η διαμονή του είναι στον ελλαδικό χώρο!

   
Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

29/04/2017

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

ΝΑ ΠΡΟΗΓΟΥΝΤΑΝ Η ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ

Γυρίζω πίσω σ’ ένα συγκλονιστικό στοιχείο, που αντιστοιχεί σε σοβαρό γεγονός, το οποίο το συνάντησα τελευταία στο Ελληνοβουλγαρικό σύνορο.

Στον Προμαχώνα.

Ασφαλώς, για να πω κάτι άλλο, για τις 150 χιλιάδες Ελληνικές Επιχειρήσεις, που παράτησαν τον τόπο τους και δραστηριοποιούνται σ’ άλλον τόπο, αναπτύσσουν άλλη χώρα.

Προσφέρουν σ’ άλλο λαό, αντί να προσφέρουν στον λαό τους.

Σίγουρα, δεν το αμφιβάλλω, ότι για τα συμφέροντα της επιχειρηματικότητάς τους, ανέλαβαν αυτή την πρωτοβουλία. Με στόχο ν’ αποφευχθεί η σίγουρη χρεοκοπία, λόγω κρίσης.

Η χώρα του ήλιου τους αδικεί, τους διώχνει.

Όμως, η ταπεινή μου γνώμη, λέει:

-Προτού της εγκατάλειψης της υπέροχης χώρας, μ’ όλα τα καλά του κόσμου, να προηγούνταν η ένωση του επιχειρηματικού κόσμου, η αντίστασή του προς πάσα κατεύθυνση.

Να ερχόταν σε σφοδρή αντιπαράθεση με το σάπιο σημερινό πολιτικό κατεστημένο. Με το διεφθαρμένο σύστημα.

Γιατί όποιος επιχειρηματίας φεύγει, είναι πολύ δύσκολο μέχρι ακατόρθωτο, να γυρίσει πίσω ...


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

27/04/2017  

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

ΣΕ ΠΟΙΑ ΣΕΝΤΟΥΚΙΑ ΝΑ ΨΑΞΕΙΣ;!

Μετά την εκτόξευση της ανάρτησης: «Καταγραφή βήμα προς βήμα», να και ο παρακάτω διάλογος: 
Η Μιρέλα Κονόμη έχει το δίκιο της. Δεν την προτρέπω στη θέση μου, ούτε στην απαισιοδοξία μου. Έχει το απόλυτο δικαίωμά της να βλέπει τα πράγματα από τη σκοπιά της.
Σέβομαι τη φωνή της.

ΜΙΡΕΛΑ: Χριστός Ανέστη! Χρόνια πολλά! Και ‘γω τα θέλω τα βιβλία σας! Συμφωνώ ότι τις περισσότερες φορές κουβαλούν πολύ πόνο. Ε και πόσα να αντέξει η έρμη η ψυχή μας; Υπάρχουν και τα θετικά, ας εστιάσουμε την προσοχή μας σε αυτά! Η ζωή είναι πολύ μικρή, δεν αξίζει να την φορτώνουμε θλίψη. Θυμώνω μαζί σας όταν τα ισοπεδώνουμε όλα! Έχουμε πολιτισμό  ανεκτίμητο, κρυμμένο σε σεντούκια για αιώνες. Ας τον εμφανίσουμε ή έστω ας προσπαθήσουμε! Πάντα με σεβασμό!

Γ.Μ. Αληθώς ο Κύριος, Μιρέλα! Έχετε απόλυτο δίκιο για τον ψυχισμό μου, αλλά δεν μπορώ να βγω από αυτή την κατάσταση, όταν βλέπω από κοντά το παραπέρα γλίστρημα .(Είμαι το περισσότερο χρονικό διάστημα στο χωριό.) Το να αδειάζει το πιο ωραίο κομμάτι του Ελληνισμού, είναι τεράστιο πρόβλημα. Σε ποια σεντούκια να μπεις, για να βρεις αντικείμενα, πολιτισμό, όταν βρίσκονται σε άδεια σπίτια, χωρίς ψυχή μέσα.  Έτσι πού να βρεις τα θετικά, ποια θετικά;! Σωστή είναι η παρατήρηση. Όμως, δεν αγωνιζόμαστε, δεν αντιστεκόμαστε. Κάνουμε παρατηρήσεις για το Πωγώνι, για την ανάκαμψη του εγκαταλελειμμένου τόπου μας, από την Αθήνα.  Πάντως σας ευχαριστώ! 
Τα βιβλία μου τα έχετε δώρο!

Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
25/04/2017