Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ

(Η Ελλάδα δεν αυτοκτονεί, δεν πεθαίνει, όπως και να κυλήσουν τα πράγματα).

Στην πιο κρίσιμη στιγμή για τη χώρα οι πολιτικοί μας είναι φοβερά διχασμένοι.

Αντί να λειτουργήσουν ενωτικά, βγάζουν ο ένας του άλλου το μάτι.

Από κοινού σπρώχνουν την Πατρίδα σ’ εθνική περιπέτεια.

Στο γκρεμό.

Κολλημένοι στο «ναι» και στο «όχι», χωρισμένοι σε πολιτικά στρατόπεδα, διχάζουν το Λαό.

Περίεργο…

Όλοι αυτοί, που λήστεψαν, έφεραν σε μοιραία κατάσταση τη χώρα.

Τη μαράζωσαν...

Της μαύρισαν την ψυχή…

Τη σκότωσαν…

Αγωνίζονται τώρα να τη σώσουν…

Γίνεται όμως αυτό(;!)

Ρωτάω κι απορώ.


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

30/06/2015

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΕΝΑ ΥΔΡΑΓΩΓΕΙΟ

Στη Δερβιτσάνη υπάρχει ένα υδραγωγείο, που μεταφέρει πόσιμο νερό από τα ύψη της Δολιανής κι ανεφοδιάζει το χωριό.

Κατασκευάστηκε στον καιρό της Ιταλίας.

Από σωλήνες «φασιστών» ήπιαν αρκετά χρόνια «ελαφρύ» νερό οι κάτοικοι.

Μετά την απελευθέρωση, το 1944, για να μην «μολυνθεί» ο λαός από τις «φασιστικές» σωλήνες, το σύστημα «ενδιαφέρθηκε», «πήρε» ανάλογα μέτρα.

Έσκαψε βαθιά, έβγαλε τις παλιές σωλήνες και τις αντικατέστησε όλο ενθουσιασμό με καινούργιες.

Οι μεταλλικές σωλήνες των Ιταλών ήταν αντοχής, για περίπου 150 χρόνια, ενώ οι  επόμενες μόνο για 50.

Μετά το 1991, ξανά σκαψίματα, εξαγωγή των παλιών σωλήνων του κομμουνισμού κι αντικατάσταση με νέες της δημοκρατίας.

Τη θέση των μεταλλικών, την έπιασαν οι πλαστικές σωλήνες της εταιρείας Πατσετάκη.

Έγινε και το άλλο στο νέο σύστημα:

Στη διαδρομή, κατά την κατασκευή του υδραγωγείου και στη συνέχεια, αφέθηκαν οι ιδιώτες να τρυπήσουν τον κεντρικό αγωγό και να βάλουν παράνομα νερό σε οικίες και επιχειρήσεις.

Ενώ διψάει ο κόσμος, αυτοί ποτίζουν ανενόχλητοι τον κήπο, το περιβόλι, πλένουν την αυλή, λειτουργούν με άνεση οι επιχειρήσεις…

Στα τρία σημεία του χωριού το καλοκαίρι φτάνει μόνο ένα ράμμα νερό.

Τον Αύγουστο ούτε κόμπος…!!!

Ο πρώην έπαρχος και ο πρόεδρος του χωριού στην κοσμάρα τους…

Μακάρι να συμπεριφερθεί σωστά, επιλύσει το ζήτημα ο νέος Δήμαρχος...   

Κοίτα πώς περιπλέκει, εκμεταλλεύεται ένα απλό ζήτημα το εκάστοτε πολιτικό σύστημα.

Αλλά και το οικονομικό…!

Τι το λες αυτό;!


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

29/06/2015  

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2015

ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ ΠΟΝΑΕΙ Η ΠΛΗΓΗ ΣΟΥ

(Απόσπασμα από αφιερωμένο κείμενο στον Χρήστο Κολλά, που συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Εγκατάλειψη»).

Το 1997, όταν το αλβανικό κράτος διαλύθηκε εντελώς και το καθετί έπεσε σε χέρια μαφιόζων, συμμοριτών, που σκότωναν, βίαζαν, έκλεβαν, έκαιγαν, έφερναν άνω - κάτω τα κρατικά αρχεία..., κατάλογοι με ονόματα συνεργατών των μυστικών υπηρεσιών, βρέθηκαν σπαρμένοι πέρα - δώθε στους δρόμους της πόλης τ’ Αργυρόκαστρου.

Τυχαίοι διαβάτες έσκυβαν, μάζευαν τα πολυκαιρισμένα χαρτιά και με δυσκολία άρθρωναν ονόματα «μπιτσουνιών».

Οι πληροφορίες λένε ότι τους καταλόγους αυτούς, τους συμμάζεψαν με ταχύτητα υπάλληλοι του  Ελληνικού Προξενείου Αργυρόκαστρου και τους εξαφάνισαν.

Πάνω στο συμμάζεμα ο Χρήστος Κολλάς, σωματοφύλακας τότε του Νικόλαου Κανέλου, πρόσεξε πολλά ονόματα συγχωριανών καταδοτών.

-Τα περισσότερα τα γνώριζε ο ίδιος από παλιά -.

Από κάποια πρωτάκουστα πρόσωπα, που τα καμαρώνουμε, τα προωθούμε σε αξιόλογες θέσεις, του έγινε το αίμα νερό.

Παρόλο που τον συμβούλεψαν να το ράψει, του διέρρευσε το μυστικό.

Όλη η αλήθεια στην εξομολόγησή του στο Δικαστήριο για τη δολοφονία του άτυχου Μαρκάκη, μετά και η διαρροή των «μυστικών ονομάτων», ίσως να είναι μια από τις πολλές αιτίες της ψυχρής δολοφονίας του.

Λένε ότι κάποιοι πλήρωσαν ένα χέρι για να πατήσει μια σκανδάλη φονικού όπλου και να αφαιρέσει μια ζωή.

Αυτή του άτυχου Κολλά. 

Για να του κλείσουν, μια για πάντα, το στόμα.

Εκείνη την περίοδο παράγινε το κακό. Βάφτηκε με αίμα το Ελληνικό Προξενείο τ’ Αργυρόκαστρου.

Κι όμως δεν μπήκε αγκάθι κανενός.

Την αλήθεια τη σκέπασε το χώμα.

Την πήραν μαζί - στον τάφο - τα φονευμένα νεκρά σώματα δύο παλικαριών.

Του Μαρκάκη και του Κολλά.


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΞΣ

27/06/2015

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΙΑΣ ΑΔΙΚΙΑΣ

Εύχομαι - σαν απλός δημότης - τον πρώτο Δήμαρχο της Δρόπολης, Αχιλλέα Ντέτσικα:

Επιτυχίες στο πολύπλευρο και σοβαρό έργο του!

Αυτόνομη, ανεξάρτητη… λειτουργία, για το καλό όλων των Δημοτών!

Σεβασμός στη φωνή, στη δράση, στη διαφορετικότητα  όλων των πλευρών…!

Αποδέσμευση απ’ τ’ αφεντικά!

- Να τον αφήσουν κι αυτά ελεύθερο, ήσυχο στη δουλειά του -.

Σαν αθλητικός τύπος - μ’ ανάλογη αθλητική παιδεία - να τερματίζει, την κάθε κούρσα, σε χρόνο ρεκόρ.

Και να ‘χει πάντα γερό στομάχι…

Γιατί… έτσι κι αλλιώς.. θα τ’ ακούσει απ’ τον κόσμο. 

Όσα καλά κι αν κάνει για το κοινό καλό…

(Εγώ, προσωπικά, θα τον "αντιπολιτευτώ"...).  

Επιτυχίες και στους Δημοτικούς Συμβούλους, που με τις αποφάσεις τους έχουν τη δυνατότητα να λύνουν και να δένουν τα χέρια του Δημάρχου.

Να οδηγούν καλά, να ελέγχουν σωστά την όλη πορεία του Δημαρχείου…

Στην πρώτη τους συνεδρίαση τίθεται θέμα επανεξέτασης του ζητήματος για το πού πρόκειται να εγκατασταθεί τελικά το Δημαρχείο.

Στο Γεωργουτσάτι ή στα Σωφράτικα;

Τους δίνεται η τελευταία ευκαιρία ν’ αποκαταστήσουν μια αδικία…

(Τους λόγους της επαναφοράς του κέντρου στα Σωφράτικα, τους αναλύσαμε, πλατιά - φαρδιά σε κείμενα, πριν από μερικούς μήνες στον Αντίλογο).

Το κέντρο πηγαίνει στην πλειοψηφία των δημοτών κι όχι οι δημότες στο κέντρο...


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

26/06/2015

Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2015

«ΝΑ ΜΕ ΠΑΤΕ ΜΕ ΛΑΛΟΥΜΕΝΑ!».

(Μονολογεί η γριά μάνα μου άφοβα για το θάνατο, αφού «χόρτασε» ζωή).

Κούφια η ώρα που θα μιλήσω για το θάνατο…

Δεν είναι για έναν, είναι για όλους ο θάνατος - κοινό ποτήρι.

Άμα έρθει στην πόρτα σου, θα του πεις όχι;

Δεν του την κλείνεις, σε τσιμπάει το μαύρο φίδι.

Όλα να ήταν όπως είναι, μόνον αυτή η τρύπα να μην ήταν, που μας παίρνει χωρίς γυρισμό.

Εγώ το ‘φαγα το τσαΐρι μου κι αν φύγω δεν με μέλει, κουράστηκα πολύ.

Σε κουράζει η άτιμη ζωή.

Να φύγω με το καλό θέλω τώρα, με ειρήνη.

Μου βγαίνει στον ύπνο τη νύχτα… έρχεται ως τη θύρα αρματωμένη η νεκρή μάνα μου και φεύγει.

Τη ρωτώ:

- Πότε θα ‘ρθεις να με πάρεις;

Αυτή τσιμουδιά…

Δεν μιλάει…

Μ’ αφήνει να ‘μαι εδώ, δεν με θέλει ακόμα κοντά της…

Σε δογένια σκάλα, θυμάμαι, βάζαμε παλιά τους νεκρούς.

Όταν πέθανε η νίνη καλή, χάλασε το σεντούκι ο μαραγκός κι έφτιαξε την κάσα της.

Όταν σου κόβονται στη ρίζα, σου μαραζώνει το κορμί, σε πονάει όπου τ' αγγίξεις, λες:

- Ώρα μου καλή!

Δεν γίνεται ζημιά...

Λίγο είναι το κακό όταν φεύγει ο  παλιός.

Δεν μένει κρεμασμένο ντουφέκι...

Ένας ψύλλος είναι η ζωή, τόσο μικρή, κρίμα που είμαστε κακοί...

Κανέναν δεν έθαψαν με λεφτά.

Ούτε με σπίτια - οι τοίχοι εδώ μένουν, οι άνθρωποι φεύγουν - γίνονται μια χούφτα χώμα.

Αφού γέρασα πολύ, όταν θα πάω στον ίσκιο με τους πολλούς, στην Αγία Παρασκευή να με πάτε με λαλούμενα.

- Για ποιον βαράει  η καμπάνα;

- Για όποιον του σώθηκαν οι μέρες.

Μας πιάστηκε η ψυχή από τις πολλές καμπάνες φέτος.

Τούτη, που χτυπάει τώρα, είναι μεγάλη καμπάνα, φεύγει κάποια νέα ψυχή, δεν έχει βάλει σειρά…

Λυπηρό, θα τον σκεπάσει νωρίς το χώμα...

Καλύτερα να είχα φύγει εγώ.

Εδώ…

τι κάνω ακόμα…;!


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
25/06/2015

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2015

ΠΡΩΙΝΗ ΡΙΠΗ ΑΦΑΙΡΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΕΝΟΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ

(Υπάρχουν και τραυματίες εκτός κινδύνου).

Πίσω απ’ το ριζάφτι μου σαν να πέρασε σφαίρα.

Τόσο κοντά ήταν ο θόρυβος.

Ερχόταν απ’ το γειτονικό χωριό.

Συνηθισμένη ριπή, είπα.

Και ακίνδυνη.

Μετά από λίγο όμως, μαθαίνω ότι σκοτώθηκε ένας αστυνομικός.

Το κράτος τη δολοφονία προσπαθεί να τη χρεώσει στους γείτονές μας.

Στους Λιαζαρατινούς...

Όποια και να είναι η αλήθεια, το θλιβερό γεγονός είναι ότι αφαιρέθηκε η ζωή, πάνω στο καθήκον, ενός συνανθρώπου.

Ενός αθώου Αλβανού πολίτη. 


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
24/06/2015


ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΜΕ ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΗ ΑΠΟΧΡΩΣΗ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Μεταφέρουμε την ιστορία μας στις επόμενες γενιές ατόφια.

Με πρόσωπα και γεγονότα.

- Δεν δραματοποιούμαι τίποτε, ούτε ωραιοποιούμε τίποτε -.

Η ανατροπεί του επικίνδυνου κατεστημένου, που έκανε ανυπολόγιστη ζημιά στον τόπο μας, ήρθε, δυστυχώς, από τη συσπείρωση των Δροπολιτών και Πωγωνισίων ψηφοφόρων, που παρασύρονται και ψηφίζουν αλβανικά κόμματα…

…Και από τις δυνάμεις της προεκλογικής συμμαχίας Ελληνικού και Αλβανικό Σοσιαλιστικό Κόμματος στο Βούρκο και Ριζά…

Κατά την ταπεινή μου γνώμη η ανατροπή έγινε από δύο παράλογα, για το Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό, ζευγαρώματα…

(Η αδιαφορία του κόσμου μας, για  την εκλογή του δημοτικού άρχοντα, που θα έχει άμεση σχέση με την επίλυση των περίπλοκων ζωτικών ζητημάτων του, έφτασε στο απροχώρητο.

Χτύπησε κόκκινο.

Περίπου στο 30 τοις εκατό καθηλώθηκε η συμμετοχή των ψηφοφόρων, η προσέλευσή τους στην κάλπη σ’ αυτές τις δημοτικές εκλογές).

Το επόμενο βήμα, η διαχείριση της νέας διαμορφωμένης κατάστασης, η δρομολόγηση των παραπέρα ραγδαίων εξελίξεων, η ριζική αλλαγή, που πρόκειται να γίνει το συντομότερο, γιατί τη λαχταράει, την έχει τόσο πολύ ανάγκη ο τόπος, πρέπει απαραιτήτως να ‘χει το γαλανόλευκο χρώμα.

Να διαπερνάτε ολοσχερώς από τη στέρεα ελληνική συνείδηση και λογική.

Από το κοινό συμφέρον μας.

Δεν υπάρχει πλέον κανένα κενό για δικαιολογίες και αντιρρήσεις, σχετικά με τις αναμενόμενες εποικοδομητικές πολιτικές εξελίξεις, από τους σημερινούς παράγοντες του τόπου μας.

Αφού ο Ντούλες, ο πολιτικός αντίπαλός τους που εμπόδιζε, έβαζε πέτρα στη ρόδα, αποκαθηλώθηκε.

Βγήκε από τη μέση.

Αυτό δεν επιθυμούσαμε, δεν διεκδικούσαμε, δεν περιμέναμε(;!)

Ο αναμμένος φούρνος μην κάψει κι αυτό το ψωμί!!!  


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

24/06/2015 

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

(Τώρα είναι η σειρά να πιάσει δουλειά η Ομόνοια).

Ορισμένοι δικοί μας άνθρωποι, θεωρούν ότι με την εκλογή σε θέση δημάρχου, του Αχιλλέα Ντέτσικα στη Δρόπολη και του Λεωνίδα Χρήστου στη Φοινίκη, ο Ελληνισμός απέτυχε.

Μεταξύ τους, δυστυχώς, είναι και νεαροί...

Συμβουλεύω:

- Καθίστε και κάντε ορθολογικά την ανάλυση, καμάρια μου!

Άλλο ο τρόπος με τον οποίο ήρθε η αλλαγή…

Κι εγώ, προσωπικά, διαφορετικά επιθυμούσα να γίνει…

Όμως… έφυγε η κλίκα.

Και πέτυχε καθαρή Νίκη ο Ελληνισμός…

Κέρδισε κατά κράτος η διαφορετικότητα.

Στη συνέχεια πρέπει να δούμε κι άλλες ανατροπές…

Ριζικές αλλαγές…

Μια ομάδα ανθρώπων που μας κράτησε, για τα δικά της συμφέροντα, σε ομηρία σχεδόν δύο δεκαετίες, έκοψε το λαιμό της.

Ξεκουμπήθηκε η χολέρα.

Φανάτισαν, παραπλάνησαν σκόπιμα, με ψεύτικα κατασκευασμένα συνθήματα, χωρίς παραγωγή έργου, αθώους απλούς πολίτες…

Κράτησαν με χυδαίο, παράλογο, παράνομο τρόπο, χωρίς κανένα δικαίωμα, με το έτσι θέλω, χρόνια στη σειρά, την αποκλειστικότητα της εκπροσώπησης του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού…

Από δω και πέρα όλο το βάρος πέφτει στην πλάτη του Λεωνίδα Παππά και του Γενικού Συμβουλίου.

- Τώρα πρέπει να πιάσει δουλειά η Ομόνοια -.

Ιδού το λακωνικό μήνυμα του Γενικού Προέδρου, μετά την ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων των εκλογών στους Δήμους μας:

«Ο λαός μίλησε...

Μας λύθηκαν πολλές απορίες και προστέθηκαν περισσότερα ερωτήματα.

Συγχαρητήρια στους νέους δημάρχους Λεωνίδα Χρήστου και Αχιλλέα Ντέτσικα!».

Η συνέχεια της δράσης του είναι: Να καθορίσει όρους και να βάλει όλους τους παράγοντες του τόπου στο μεγάλο τραπέζι της έντιμης συνεργασίας.

Συνεργασία για τον τόπο, όχι για πρόσωπα…, για την υλοποίηση των εθνικών στόχων.

Ο ρόλος μου, πάντως, για το κοινό καλό, θα είναι πάντα αντιπολιτευτικός…

Δεν θα πάω για ύπνο…!

Δεν θα κοιμηθώ...!


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

23/06/2015

Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2015

ΠΩΣ ΜΑΣ ΘΕΛΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ, ΟΧΙ ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ…

Εξαρτάτε από ποια σκοπιά, ποια οπτική γωνία βλέπει κανείς τη σημερινή νίκη.

Αλλά και την ήττα.

Όταν αλληλοσκοτώνονται κατεστημένα, έμποροι πολιτικοί και βγαίνει ο "νικητής", τότε τι νίκη να τη θεωρήσεις αυτή;!

Το παράδοξο - η συνεργασία δύο άκρων - δύο οχτρών -  έφερε στη Δρόπολη τη νίκη.

Διαφέρουν τα πράγματα στη Φοινίκη.

Χρήζουν άλλης ειδικής ανάλυσης τ' αποτελέσματα...

Αυτού κέρδισε το Κόμμα των Ελλήνων…

Όμως το γεγονός..., που δεν αμφισβητείται με τίποτε, είναι ότι ο Ντούλες χάνοντας τους τρεις Δήμους, έπρεπε να είχε πάει κιόλας σπίτι του.

Με την αυταρχική, καταστροφική πολιτική, που άσκησε όλα αυτά τα χρόνια, φεύγοντας θ' αφήσει πίσω άβυσσο…

Συντρίμμια, όχι απλά πληγές.

Η Ομόνοια τώρα πρέπει να διαχειριστεί εποικοδομητικά τη νέα πολιτική κατάσταση που δημιουργήθηκε στον τόπο μας.

Πρέπει να αναλογιστεί τις ευθύνες…, να ανασυγκροτηθεί, να αναζωογονηθεί…

Να ρίξει τα τείχη, να δει πέρα απ' τον ορίζοντα.

Να λάβει τολμηρές αποφάσεις, να ανακεφαλαιώσει - καταλήξει προς τα πού θα οδηγήσει τον τόπο και τον κόσμο.

Στις προσωπικές επιλογές του καθενός - για να είναι υπηρέτης αλβανικού κόμματος και να δεσμεύει με κούφιες υποσχέσεις τον ψηφοφόρο μας - ή στις συνολικές επιλογές, που εξυπηρετούν όλους μας…;

Αναρωτιέμαι:

Στη Δρόπολη και σ' όλη την κοινότητα μας, θα ενταχθούμε όλοι στα αλβανικά κόμματα, ή θα λειτουργήσουμε, βάσει των ιδιαιτεροτήτων που χαίρει μια καθαρή Μειονότητα;!

Αναμένουμε τώρα τις λύσεις, την υλοποίηση των προεκλογικών υποσχέσεων από τους νικητές…

Για μας που είμαστε έξω, που μας έδιωξαν οι λανθασμένες πολιτικές επιλογές και οι παράλογες τριβές κι αντιπαραθέσεις μεταξύ Ντούλε, Τάβου, Ξέρρα..., υπάρχει ελπίδα να δημιουργηθούν ευνοϊκές συνθήκες για να ξαναεπιστρέψουμε στις εστίες μας;!

Αυτό είναι το μεγαλύτερο στοίχημα, το βασικό ζητούμενο.

Οι τυμπανοκρουσίες, οι ενθουσιασμοί του νικητή… πλέον είναι περιττοί σ' έναν άδειο τόπο.

Τα δύσκολα είναι όλα μπροστά.

Αντιμετωπίζονται μόνο αν υπάρχει ενότητα και συγκεκριμένος στόχος.


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

22/06/2015

ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ ΑΓΩΝΙΑ

(Φιλική παρέμβαση)

Γράφει από το πρωί αγουροξυπνημένος, πριν ακόμα ρίξει μια χούφτα νερό στο πρόσωπο, πλύνει τα μάτια του, ο φίλος μας στο facebook, που βρίσκεται πίσω από το όνομα «Τρέμουλη, το χωριό μας»:

«Αγωνία!!

Η κόρη μου 6 χρονών ξύπνησε στις εφτά το πρωί και με ρωτάει:

«Ψηφίσατε μπαμπά; 

Βγήκε καλός πρόεδρος (δήμαρχος), για τα χωριά μας;».

Ακόμη κλαίω και με την δική της αγωνία ...»

Όχι και κλάμα..., καλέ μου φίλε, από την «αγωνία» της μικρής και ορισμένων μεγάλων!!!

Όποιος βγει Δήμαρχος στη Φοινίκη, ο Λεωνίδας Χρήστου ή ο Γιάννης Μπάμπης, είναι δικοί μας άνθρωποι και οι δύο.

Γιατί τόσο άγχος...;!

Στα μικρά, τη νέα γενιά, ας μην εμψυχώνομαι τις προκαταλήψεις των μεγάλων... 

Τέτοιο συναίσθημα, τέτοιο πάθος...!!!

Είναι κρίμα!

Είναι λάθος!


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

22/06/2015

Κυριακή, 21 Ιουνίου 2015

ΣΗΚΩ ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ!

Έπεσες ξανά...

Ελλάδα μου γλυκιά...!

Όμως...για λίγο...

Μα... από μόνη σου, πώς να σηκωθείς...;!

Μπορείς;

Όλοι μαζί, ενωμένοι, θα σε πάρουμε στην πλάτη μας...

Και θα σε ανεβάσουμε ψηλά.

Πολύ ψηλά...

Θα σε τοποθετήσουμε...

... σε απάτητη κορυφή...


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
21/06/2015

Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2015

ΠΟΥΛΑΚΙ ΛΕΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ…

… Πάρε και βάλε… σαν να είναι τούβλα...

Πρόχειρη επιλογή έκαναν οι εκλεκτοί πολιτικοί μας.

Τους ικανούς υποψηφίους δημάρχους, που «χαλάνε» δουλειά, τους παραμέρισαν σκόπιμα.

Τάβος και Ξέρρας - οι σύμμαχοι - της «ανατροπής» όλες αυτές τις μέρες κάθονται σ’ αναμμένα κάρβουνα.

Ένα πουλάκι που είδε το «δεξιό» Ξέρρα να συνομιλεί με τον επιχειρηματία, που στηρίζει δυναμικά το Ντούτση το  ‘κανε βούκινο.

Η δυσάρεστη είδηση αυτή έκατσε βαριά - μολύβι - στο στομάχι τ’ «αριστερού» Τάβου.

Ο Ντούλες, υπόχρεος στον επιχειρηματία, έχει την ευκαιρία σε τούτες τις δημοτικές εκλογές, ν’ αποδείξει την ευγνωμοσύνη του…

Όπως δείχνουν οι εξελίξεις θα στηρίξει ανεξάρτητο την Κυριακή - τον φούρναρη του συστήματος του Ενβέρη - για να τον χρησιμοποιήσει ως σωσία του τη Δευτέρα...

Οι σοσιαλιστές, για πείσμα του Τάβου, θα βάλουν πλάτη στην προσπάθεια του Ντούτση...

Αυτά... από το πουλάκι που δεν περιμένει, με σηκωμένο το ράμφος, τα τρίμματα κανενός.

Απαρνιέται την ελεημοσύνη…

Τσίου - τσίου - τσίου…

...Λέει την τελευταία του είδηση στον ταλαιπωρημένο κόσμο... και φεύγει.

Γίνεται άφαντο…

   
Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
19/06/2015

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015

ΤΟ ΑΙΜΑ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ…

(Να πάψουμε να τρώμε τη σάρκα μας...!). 

Ο κόσμος μας δεν σηκώνει πια άλλο ψέμα…

Άλλη κοροϊδία, άλλη υποκρισία…

Όσοι παλεύουν να πιάσουν την καρέκλα του Δήμαρχου, μην ξεγελιόμαστε, πρώτα έχουν στο νου τα προσωπικά συμφέροντα.

Την ικανοποιητική νόμιμη απολαβή και τα διάφορα πιθανά παράνομα «κίνητρα».

Τα απαρχαιωμένα συνθήματα: «Μόνο εγώ μπορώ να σας φέρω νερό, να βελτιώσω το ηλεκτρικό δίκτυο, να σας κατασκευάσω δρόμους, να σας εντάξω σ’ ευρωπαϊκά προγράμματα…, να σας αλλάξω τη ζωή και κανένας άλλος…», έχουν ξεθωριάσει πια…

Ο κόσμος αντιλήφθηκε τα παιχνίδια των αχόρταγων πολιτικών επιχειρηματιών και δείχνει αδιάφορος.

«Όποιος τα ‘σπειρε ας τα θερίσει», λέει λακωνικά.

Κανένας από τους απλούς πολίτες την Κυριακή δεν θα πλησιάσει, από μόνος του με ικανοποίηση την κάλπη.

Θα τον παρασύρει το 50 - ευρω και η τζάμπα μεταφορά του με μισθωμένα λεωφορεία από την Ελλάδα στα χωριά …

… Παρόλα ταύτα, μέσα από τη σφοδρή σύγκρουση των επιχειρηματικών συμφερόντων, ένας θα βγει Δήμαρχος.

Σαν αδέλφια που είμαστε… τίθεται θέμα ψυχραιμίας και αυτοσυγκράτησης.

Ν’ αποφευχθούν τα άκρα:

Η σκληρή κόντρα, ο παράλογος οξυμένος θυμός, ο εκφοβισμός και η προκλητική  χυδαία προεκλογική αντιπαράθεση…!

Να πέσουν οι τόνοι, κυρίως στο νέο Δήμο Φοινίκης, που οι απειλές ξεπερνάν τα όρια της λογικής…

Ώστε ν’ αποφευχθεί ο κίνδυνος του τραμπουκισμού, της σχιζοφρένιας και της «αιματηρής» σύγκρουσης!!!

Τ’ αδελφικό αίμα νερό δεν γίνεται.

Κι αν γίνεται δεν πίνετε…!!!


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

18/06/2015

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2015

ΕΝΩ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΦΤΙΑΞΕΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ…

Δεν φέρνω καμιά αντίρρηση…

Συμφωνώ απολύτως με την προσπάθεια που καταβάλλεται για την ανατροπή του επικινδύνου κατεστημένου, που όλα αυτά τα χρόνια εγκλημάτησε.

Έβλαψε ανεπανόρθωτα τον τόπο μας.  

Να εξαφανιστεί μιαν ώρα νωρίτερα από το πολιτικό σκηνικό!

Να κόψει το λαιμό του!

Αλλά ο τρόπος, με τον οποίο επιχειρούν να φέρουν εξελίξεις τ’ αντίπαλα στρατόπεδα τώρα στις δημοτικές εκλογές, είναι ολοσχερώς λανθασμένος.

Δεν γίνεται η ανατροπή ενός κατεστημένου από άλλο κατεστημένο.

Ούτε από αναξιόπιστες συμμαχίες, που συσπειρώνουν οπαδούς αντίπαλων παρατάξεων...

Ιδεολογικά άκρα που οδηγούν τον ψηφοφόρο μας στην κάλπη ως υποστηριχτή οποιουδήποτε αλβανικού κόμματος.

Ακόμα και κομμάτων που ονειρεύονται Μεγάλη Αλβανία με τα σύνορα ως την Πρέβεζα…

Έτσι όπως το πάμε, θα υπακούσουμε τυφλά σε διαταγές και θα ενταχθούμε όλοι σ’ αλβανικά κόμματα…;!

Και θα παρατήσουμε, θα απαρνηθούμε τη ρίζα μας;!

Επειδή αυτή είναι η επιθυμία των πέντε «ξύπνιων» εκλεκτών μας;!

- Μα... είναι εντελώς διαφορετικές οι φιλοδοξίες και τα συμφέροντα!

Τ’ αλβανικά κόμματα είναι πολλά και ικανά κι έχουν τους οπαδούς της δικής τους φυλής.

Οι συμμαχίες μας μ' αλβανικά κόμματα εξουσίας, επιβάλλονται κι είναι καλοδεχούμενες…, όταν ασφαλώς τηρούνται οι όροι της συνεργασίας και του αλληλοσεβασμού.  

Η πολύχρονη πείρα όμως, απέδειξε έμπρακτα ότι, παρόλο με βουλευτές μας μέσα στους κόλπους τους, πετύχαμε τίποτα.

Δεν λύθηκε ούτε ένα απλό ζήτημα.

Όχι σοβαρό και περίπλοκο.

Ακόμα περισσότερο Εθνικό…

Η λύση βρίσκεται μέσα μας, στο χώρο μας, στο χρώμα μας.

Και είναι εύκολη.

Σκόπιμα επιτήδειοι συμφεροντολόγοι, δυσκολεύουν την πιθανή λύση και μας σπρώχνουν να την ψάξουμε αλλού…!!!


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

15/06/2015 

Κυριακή, 14 Ιουνίου 2015

ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΤΟΠΟ ΚΟΣΚΙΝΟ…

Ενώ μας δόθηκε σαν κοινότητα η καλύτερη ευκαιρία για ενότητα, για ομαλή συνεργασία για ανάδειξη κοινού υποψηφίου δημάρχου, μόνο πέντε ανεύθυνα, ανέντιμα δικά μας άτομα την κατάντησαν μη χειρότερα…

Την έσπασαν…, την έκαναν χίλια δυο κομμάτια.

Βίδες.

Επειδή, πάνω στην προεκλογική συνεννόηση, δεν τα βρήκαν…

Ο καθένας τραβούσε την αγκλίτσα προς τον εαυτό του.

Χωρίς κανένα δικαίωμα - αποκλειστικά και μόνο αυτά τα πέντε πρόσωπα - για τα ιδιοτελή τους συμφέροντα, κατάντησαν τον τόπο μας κόσκινο…

…Που πλέον δεν κρατάει τίποτε.

- Ότι του ρίξεις πάνω… πέφτει κάτω -.

Τον λίγο κόσμο για να πετύχουν το σκοπό τους - να ανεβάσουν περισσότερο την οικονομική τους ισχύ - τον αποπροσανατόλισαν.

Του άλλαξαν κυριολεχτικά τα φώτα..

Τον τραβάν απ’ το χαλινάρι μόνο αυτά τα πέντε πρόσωπα…

Όσο πλησιάζει η μέρα των εκλογών τόσο περισσότερο αυξάνεται στον τόπο μας η πολιτική αστάθεια.

Αμφισβητούνται οι «επίσημες» πολιτικές συμμαχίες.

Άλλη είναι η συμφωνία της ημέρας, άλλες οι επαφές και οι ζυμώσεις των μεσονυκτίων κι άλλη θα είναι, θέλω να πιστεύω, η τελική απόφαση της ατέλειωτης νύχτας της Κυριακής των εκλογών.

Παίζονται πολλά λεφτά, που είναι γλυκά, πάνω και κάτω από το τραπέζι.

Οι δύο πολιτικοί οχθροί, πλέον «σύμμαχοι», για να βγάλουν στο περιθώριο τον αιώνιο ηγέτη, που θεωρείτε ως βασικός υπεύθυνος της συνολικής καταστροφής μας, δεν έχουν πια εμπιστοσύνη ούτε στα ρούχα τους.

Βρίσκονται σε αμηχανία, σε αφασία…

Όλες οι λανθασμένες προεκλογικές συνεργασίες και κινήσεις των κομματικών επιτελείων, αλλά και η δυναμική στήριξη από επιχειρηματικά συμφέροντα, φαίνεται ξεκάθαρα πώς οδηγούν το νερό στο μύλο του Ανεξάρτητου Υποψηφίου Δήμαρχου…    

Ενώ σ’ όλο τον πλανήτη -  σ’ εθνική κοινότητα - τον κόσμο τον συσπειρώνει η Πατρίδα, η αγάπη, η λαχτάρα γι’ αυτή, ο καθένας εδώ στη Βόρειο Ήπειρο, κατά περίεργο τρόπο, επιλέγει το χρώμα της αρεσκείας του.

Για να πετύχει μόνο τον προσωπικό του στόχο.

Η πληθώρα των υποψηφίων δημάρχων σε μια χούφτα τόπο, είναι αντιξοότητα, ασυναρτησία…

Καθόλου Δημοκρατία…  

Οι υποψήφιοι σύμβουλοι κι αυτοί για να βάλουν πόδι στο Δημαρχιακό Συμβούλιο, το οποίο θα παρέχει ικανοποιητική αμοιβή, παραδόθηκαν σε κάθε άσχετο αλβανικό κομματικό συνδυασμό…

Για να «σώσουν» τον τόπο τους…

Σε μας, κατανοητό πια, είναι μεγάλο το κακό…

… Και μετά ζητάμε δικαιώματα …

Ποιοι κι από ποιους, παρακαλώ…(;!)


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

14/06/2015

Σάββατο, 13 Ιουνίου 2015

ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΘΑ ΤΟΝ ΑΝΑΔΕΙΞΟΥΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ

(Συνεχίζουμε, με γοργούς ρυθμούς, να σκάβουμε τον τάφο του εαυτού μας...).

Τελείωσε το τζάμπα, το βερεσέ…

Το προεκλογικό κλίμα στον τόπο μας πλέον έχει αποχτήσει έντονη εμπορική απόχρωση…

… Ο κόσμος  έχει όσφρηση…

Δεν είναι χαζός;!

Φέτος έπιασε πρόωρα το στημένο εμπορικό παιχνίδι των δημοτικών εκλογών…

…Για να ψηφίσει τον υποψήφιο Δήμαρχο, που τον προωθούν τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα κι όχι τα συμφέροντα του τόπου, το πάει ζητώντας…

Σου λέει:

«Τελείωσε ο ψευδοπατριωτισμός…

Τα συνθήματα, οι σημαίες, οι φανφάρες όλων των προηγούμενων ετών…!!!

Κατέβαινε φίλε μου - κέρασε τη νύφη -  βάλε λεφτά κάτω από το χέρι μου, για να ωφεληθώ, να ζήσω κι εγώ.

Όχι μόνο εσύ.

… Γιατί και οι δύο έχουμε ψυχή…!!!

Αφού η καθαρή προσδοκία σου - ρεμάλι έμπορα πολιτικέ - είναι η κατάκτηση του Δημαρχείου αποκλειστικά για κονόμα.

Σεβάσου το εμπορικό σου παιχνίδι!

Ρίξε λεφτά για να βγάλεις λεφτά…!». 

…Έτσι το Δήμαρχο - καθαροί είναι οι λογαριασμοί - θα τον πετύχει ο επιχειρηματίας που θα πληρώσει καλύτερα αλλά και περισσότερο κόσμο…

Θα παν περίπατο οι προεκλογικές συμφωνίες, συμμαχίες, συνεργασίες…

… και δεν ξέρω ποια άλλη λέξη ίδιας σημασίας να βρω…

Τα λεφτά, ευτυχώς ή δυστυχώς, θα παν στα λεφτά…

Τον έχουμε δολοφονήσει με τα ίδια μας τα χέρια, τι ψάχνουμε ακόμα - από χρόνια τώρα - τον ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ…!!! 


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

13/06/2015

Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2015

ΤΑ ΛΕΜΕ ΣΤΗ ΝΥΦΗ ΝΑ ΤΑ ΑΚΟΥΣΕΙ Η ΠΕΘΕΡΑ…

(Ένα προεκλογικό μήνυμα)

«Αν θα ήμουν εγώ έπαρχος, λέει κοντινός μας φίλος, θα έκανα πολλά…».

 «Θα μας έκανες το κόκκινο τ’ αβγό, του λέμε δύσπιστα».

«Θα το έκανα, μάλιστα και μεγάλο.

Να σας πως και πώς:

Όντας υποψήφιος θα ‘κανα καλούς λογαριασμούς με το κόμμα που θα με στήριζε. Θα έμπαινα δυνατά στο παιχνίδι. Με πίστη στη νίκη. Στην εκτέλεση του έργου.

Σε μια κόλλα χαρτί θα σημείωνα μόνον τέσσερα - πέντε πράγματα. Τα βασικά. Τα γνωστά, που ζητάει ο κόσμος μια ζωή:

Ηλεκτρικό, νερό, δρόμους…

Το χαρτί θα το συνυπογράφαμε: π.χ., εγώ, ο Γενικός Πρόεδρος της Ομόνοιας και ο Πρόεδρος του ΚΕΑΔ».

«Αν δεν το υπέγραφαν αυτοί; επιμένουμε στη δυσπιστία».

«Τότε δεν θα δεχόμουν και την υποψηφιότητα. Γιατί θα καταλάβαινα από την αρχή την απάτη. Και θα διαλαλούσα στον κόσμο τι μ’ οδήγησε στην παραίτηση».

«Υποθέτουμε ότι θα συμφωνούσατε και οι τρεις. Παραπέρα τι θα συνέβαινε;». 

«Η συμφωνία θα ‘ταν κοινή προσπάθεια. Μοίρασμα του βάρους, της ευθύνης δια το τρία.

Θα το πιάναμε σαν ο παπάς στα φώτα. Με τα αιτήματα παραμάσκαλα θα ραβόμασταν των υπουργιών στα Τίρανα. Θα συνομιλούσαμε, θα παίρναμε υποσχέσεις, θα τους αφήναμε χαρτιά.

Το ίδιο βιολί και στην  Αθήνα. Συναντήσεις, υποσχέσεις, χαρτιά…

Όλη η προσπάθεια… για να βυζάξουμε από δύο μεριές. Όχι σαν ήσυχο αρνί, σαν αλανιάρικο. Γιατί το ήσυχο δεν το ζυγώνει ούτε η μάνα του.

Δεν πιστεύω να μην πετυχαίναμε στόχους, αν λειτουργούσαμε οι τρεις μαζί.

Όμως με σεβαστούς κανόνες.

Πάνω σε ίδιους στόχους».

«Αν στην πορεία στο έστριβαν; ρωτάμε ξανά. Κάνοντας αυτή τη φορά  τον συνήγορο του διαβόλου». 

«Είχα ξανά ράμματα για τη γούνα τους. Θα μάζευα τα κλειδιά όλων των γραφείων του επαρχείου, - είναι πολύ τρελό αυτό που θα σας πω, -  θα τα έκανα μάτσο και θα τους τα πετούσα κατακέφαλα.

Μα το γάλα της μάνας μου…

Και, πριν πάω εγώ σπίτι μου, θα έκανα τ’ αδύνατα δυνατά, να πήγαιναν στο δικό τους σπίτι πρώτα αυτοί.

Και, μετά απ’ αυτό το χουνέρι, δεν πιστεύω να τολμούσαν επόμενοι πολιτικοί να παίζουν με τον κόσμο…!!!

Υ.Γ. Κείμενο από το αδημοσίευτο βιβλίο «Τρικλοποδιές».


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

05/05/2015