Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

«ΜΑΡΙΑ»

(Πρώτο βραβείο ανδρικού ρόλου στον Βορειοηπειρώτη ηθοποιό, Νικόλαο Λάμπρου)

Τον προηγούμενο Σεπτέμβριο, περίπου 40 ταινίες μικρού μήκους από Βαλκανικές Χώρες, «ταξίδεψαν» με προορισμό τ’ όμορφο Πόγραδετς.

Προβλήθηκαν σε φεστιβάλ κινηματογράφου κι έγινε από σοβαρή επιτροπή η εκτίμηση.

Απονεμήθηκαν, στις πιο ποιοτικές ταινίες, αλλά και σε καλύτερο ρόλο ηθοποιού, βραβεία τιμής.

Συμμετείχε και η ελληνική ταινία «Μαρία», του Θανάση Σαράντου. Η οποία μ' ελάχιστο διάλογο και δυνατή εικόνα, αφηγείται απλά μια παλιά συγκλονιστική ιστορία:

Λέει ότι το 1522, όταν στα νησιά του Αιγαίου κατέβαιναν οι πειρατές και καταλήστευαν, εκφόβιζαν τα χωριά, οι κάτοικοι για ν’ αποφύγουν τον κίνδυνο εγκατέλειπαν τα σπίτια τους, σκαρφάλωναν τα βουνά.

Ζούσαν τρομοκρατημένοι σε σπηλιές.
 
Ο Γιάννης - που τον ερμηνεύει πιστά, επάξια ο Νικόλαος Λάμπρου - είναι ένας κάτοικος του νησιού.

Αγροίκος.

Δεν έχει οικογένεια.

Ζει μ’ ένα κορίτσι - πολύ μικρότερο του - που το έκανε γυναίκα του, έναντι πληρωμής.

Με τη Μαρία, δεν μπορεί ν’ αποχτήσει μωρό.

Η Μαρία δεν τον αγαπάει…

Ο Γιάννης: "Αύριο το πρωί θα κατέβεις στην παραλία να μαζέψεις κασόξυλα!".

Η Μαρία στο γιαλό τ’  Αϊ Γιάννη αντικρίζει να σέρνεται στην άμμο αιματοβαμμένο διασωθέντα από πειρατικό καράβι, συντετριμμένο σε βράχο.

Τον Αλί.

Τον βοηθάει, τον πονάει, τον αγαπάει, κάνει έρωτα μαζί του…

Ο Γιάννης αντιλαμβάνεται τον κρυφό έρωτα.

Πάνω στην αντιζηλία του και το θυμό του, βρίσκει δύναμη και τρόπο κι αποκεφαλίζει τον εραστή της νεαρής γυναίκας του…

Με το κεφάλι του Αλί πάνω στο τραπέζι, ικανοποιημένος παίζει γκάιντα μέσα στη σπηλιά..

Η  Μαρία κατασπαραγμένη από τη μακάβρια εικόνα που έχει μπροστά της, αυθόρμητα, ενστικτωδώς χαϊδεύει την κοιλιά της.

Αποκαλύπτει την εγκυμοσύνη της με τον Αλί...

Αφήνει στο θεατή πολλά υπονοούμενα…

Βασικό για μας τους Βορειοηπειρώτες, ένα είναι το στοιχείο που μας κάνει υπερήφανους:

Ότι ο πρωταγωνιστής της ταινίας «Μαρία», ο δικός μας, Νικόλαος Λάμπρου, είναι ο απόλυτος νικητής…

Με την αληθινή ηθοποιία του κέρδισε το πρώτο βραβείο ανδρικού ρόλου στο διαγωνισμό.

Έχει διάπλατα ανοικτός, στην Έβδομη Τέχνη, ακόμα ο δρόμος του…       
  

Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
27/07/2015




Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

ΚΡΙΜΑ ΣΤΟ ΜΠΟΪ ΤΟΥ!

(Κοινωνικό θέμα)

Σε ολόκληρη τη ζωή μου είχα επαφές με αρκετό κόσμο.

-Και με γυάλινο κόσμο -.

Μια ζωή αυτή.

Συνάντησα άντρες πανύψηλους.

Αλλά..., κατά περίεργο τρόπο, πολλοί απ' αυτούς, όταν τους γνώρισα από κοντά στο διάβα του χρόνου, μου προέκυψαν "κοντοί".

Πολύ κοντοί.

Κι είπα:

-Το μπόι του άνδρα δεν είναι αυτό που βλέπεις, αλλά είναι αυτά που σκέφτεται και λέει....

Το μπόι του (το ύψος του) μετριέται διαφορετικά...

Με άλλο μέτρο.

... Λυπάμε, πραγματικά,

... θλίβομαι κυριολεκτικά όταν στο συνάνθρωπό μας δε συναντώ τα δύο μπόγια να συμβαδίζουν.

Να τρέχουν παράλληλα.

Και μου επιτρέπουν - μου δίνουν το δικαίωμα - για οποιαδήποτε ερμηνεία.

Για οποιονδήποτε να λέω:

- Κρίμα στο μπόι του!

Tο πραγματικό μπόι, δεν είναι στο σώμα...

Είναι στο νου...


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

25/07/2015

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΣΟΒΟΥ…

Όταν ζεις έντονα μια κοινωνία, είσαι συνάμα κι αγωνιστής, τότε η συμμετοχή σου σε δημόσιο διάλογο έχει ορισμένο βάρος.

Ο λόγος σου είναι αξιοσέβαστος κι αξιοπρόσεκτος.

Τ’ «ότι συμβεί στο Κόσσοβο», (το κείενό μου δηλαδή) το έστυψε καλά ο Κώστας Ζαφείρης και τ’ απόσταγμα δεν τ’ άφησε να πέσει χάμω.

Το πήρε και το ‘κανε πετυχημένο σχόλιο. 

Με το οποίο, εμένα προσωπικά, με φώτισε περισσότερο.

Κοίτα τι λέει ο Κώστας κι εγώ μένω  άναυδος:

«Πριν φύγει για τη Γερμανία ο φίλος μου, Φώτης Τσούτσης, καθίσαμε μαζί σε γνωστό στέκι στην πλατεία Αττικής για να πιούμε με πόνο το ποτήρι του αποχωρισμού…

Εκεί βρήκαμε τα «κεφάλια» των Ριζών (Αγίων Σαράντα).  Είχαν μαζευτεί να ιδρύσουν φορέα.

Την Ομοσπονδία της περιοχής.

Τρωγοπίνοντας στην ψησταριά, τα παιδιά τα είχαν κανονίσει όλα ... μια χαρά. Σ’ ένα δύσκολο σημείο, σαν σε ρόζο, τους έχει μείνει το καρφί. Το χτυπούσαν δυνατά, αλλά αυτό δεν προχωρούσε με τίποτε.

Τους "λύγιζε" το καρφί…

Δεν κατέληγαν εύκολα στ’ όνομα. Χαχαχαχα… είναι να μην γελάς;!

Ήταν Δευτέρα, δεν μου βγαίνει από τη γνώμη με τίποτε εκείνη η τσουχτερή μέρα. Στις 17 Φεβρουαρίου ακριβώς, την προηγούμενη, οι Κοσσοβάροι είχαν ανακηρύξει την ανεξαρτησία τους.

Δεν άντεξα. Σηκώνω τη φωνή, έτσι όπως ήμουν καθισμένος στο τραπέζι μου, και τους λέω:

- Κάποιοι με αγώνες χθες κέρδισαν την ανεξαρτησία τους. Εσείς τρωγοπίνοντας δεν τα βρίσκεται στην ονομασία…

… Μου είπαν όσα σέρνει η σκούπα, αλλά τουλάχιστον γλίτωσα το ξύλο της αρκούδας».

Όταν είσαι ανύπαρκτος, μην περιμένεις να σε σώσουν άλλοι.

Τον ανίκανο δεν τον σώζει ούτε η Μάνα του …

Δεν μπορεί…!!!


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

24/07/2015

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

«ΟΤΙ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΟ ΚΟΣΣΟΒΟ»

(Από το ανέκδοτο βιβλίο  ΤΡΙΚΛΟΠΟΔΙΕΣ)

Ενώ βρέθηκα  στο Κούξι, ρίχτηκα για λίγες ώρες πέρα από το σύνορο.

Πήγα για έναν καφέ και για μια βόλτα στο Κόσσοβο.

Για να ρίξω μια ματιά  σ’ άλλο «πλανήτη».

- Η πόλη Πρίζρεν απέχει ίσα μ’ ένα τσιγάρο από το Κούξι -.

Προέκυψε η επίσκεψη λίγους μήνες μετά από την πυρκαγιά που ξέσπασε στην παλιά συνοικία των Σέρβων, μέσα στην καρδιά της παραδοσιακής πόλης.

Νωπή πληγή, που δεν θα επουλωθεί εύκολα.

Φωτογράφισα τις πέτρινες γέφυρες με τις πελώριες καμάρες, τα παραδοσιακά σπίτια  γιαννιώτικου στυλ, τα πλατιά και καθαρά σοκάκια, τα διατηρημένα μουσεία, τις πλατειούλες, τα πάρκα μ’ άφθονο πράσινο…

Κάθισα σε καφετερία κι έλαχε να συνομιλήσω με συνταξιούχο, πρώην καθηγητή πανεπιστημίου, γνώστη καταστάσεων και γεγονότων.

Ανικανοποίητο από την πενιχρή σύνταξη που απολαμβάνει κι αγαναχτισμένο από τη μακάβρια τραγωδία στη γενέτειρά του.

- Μας χαλάει τη διάθεση - μου λέει - η άσχημη εικόνα των καμένων σπιτιών των αδερφών μας Σέρβων. Καλά περνούσαμε, δεν αντιμετωπίζαμε κανένα πρόβλημα. Άλλοι μας έμπασαν τον καυγά. Εμείς από καιρό ζητάμε ανεξαρτησία, που είναι απλά ένα δημοκρατικό δικαίωμα.  Με τη μεσολάβηση και στήριξη της φίλης μας, Αμερικής, ελπίζουμε ότι θα την πετύχουμε σύντομα. Ίσως και χωρίς αιματοχυσία.

- Το επόμενο βήμα θα είναι η ένωση με την Αλβανία;
- Και ναι και όχι.
- Αν ναι, ποια θα είναι η πρωτεύουσα;
- Η όμορφη πόλη Πρίζρεν, όπως ανέκαθεν.
- Το κράτος από ποιους θα διοικείται;
- Επί το πλείστον από μας τους Κοσσοβάρους.

Μπροστά μας υψώνεται το άγαλμα του Αρχηγού της πρόσφατης εμπόλεμης διένεξης στο Κόσσοβο, που έσπρωξε σε προσωρινή φυγή από τις εστίες του τον άμαχο πληθυσμό, που κουβαλήθηκε ως το Αργυρόκαστρο.

Πλάι κυματίζει η κόκκινη σημαία με γυρτό το δικέφαλο αετό σ’ ένδειξη διαμαρτυρίας για τη σκλαβωμένη πατρίδα.  

(Όπως αποκορυφώνει την αφήγησή του ο καθηγητής).

Εκεί στην πόλη Πρίζρεν, πίνοντας τυχαία καφέ μ’ έναν μορφωμένο Κοσσοβάρο,  θυμήθηκα την ανάλογη ιστορία του τόπου μου.

Τη δική μας ανοικτή πληγή, αλλά και  την υπόσχεση του Έλληνα Πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, που τόλμησε να πει:

«Όποια λύση θα δοθεί στο Κοσσυφοπέδιο, θα δοθεί και στην Βόρεια Ήπειρο».


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
23/07/2015

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015

ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ

Ξεκίνησαν νωρίτερα τα μανιφέστα, οι διεθνιστικές θεωρίες...

Η ζύμωσή τους.

Ακολούθησαν μετά τα μαζικά εργατικά κινήματα, περίπου σ’ όλο τον πλανήτη.

Στόχος αυτής της παγκόσμιας αντίστασης, ήταν ν’ αποφευχθεί η εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο.

Ν’ ανέβουν οι απολαβές του εργαζομένου…

- Μα εμείς τώρα τι κάνουμε; - αναρωτήθηκε η άλλη πλευρά, που την αποτελούν τ' αφεντικά, οι πλούσιοι, το κεφάλαιο.

Αποφάσισαν να οργανωθούν κι αυτοί.

Να ενώσουν τις δυνάμεις, για  ν’ αποφύγουν τη συντριβή.

Κατέληξαν σε κοινή ιδέα και πράξη. 

Σ' αυτή της παγκοσμιοποίησης.

Ο βασικός στόχος τους ήταν και παραμένει, να προστατέψουν τα συμφέροντά τους.

Η σημερινή Ενωμένη Ευρώπη δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μόνο ένα κομμάτι αυτής της κάποτε αστικής ιδέας.

Σοβαρολογούμε ότι θ’ άλλαζε αυτή την ισχυρή πραγματικότητα ο Τσίπρας και η παρέα του;!

Θ’ αλλάξει την Ευρώπη η σημερινή Ελλάδα, που δεν παράγει ούτε οδοντογλυφίδα …;!

Το πείσμα, το όραμα, η αξιοπρέπεια, η λεβεντιά... αλλά Τσίπρα και ΣΙΑ…, μ’ άδεια τσέπη σ’ οδηγούν στο πουθενά…


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

22/07/2015 

Τρίτη, 21 Ιουλίου 2015

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΚΟΥΜΠΑΕΙ ΤΟ ΚΟΚΑΛΟ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΗ

Καθώς επιδεινώνεται παραπέρα η ελληνική κρίση, το καταληστευμένο ελληνικό κράτος νοσεί περισσότερο.

Λιγότερο την υποφέρει αυτή την κρίση ο Έλληνας πολίτης, γιατί είναι καλά προετοιμασμένος. 

Έχει λάβει προ καιρού τα απαραίτητα μέτρα.

Είναι από παππού προπάππου καλά βολεμένος…

Είναι ελάχιστοι οι φτωχοί Έλληνες.

Όσοι δεν έχουν ούτε τύχη ούτε μυαλό. 

Βασικά φτωχοί στην Ελλάδα σήμερα είναι οι άνθρωποι της σπατάλης.  

Το μεγάλο λούκι της κρίσης το περνάν οι μετανάστες.

Μαζί μ’ αυτούς κι αρκετοί Βορειοηπειρώτες...

Άνεργοι θηλιασμένοι απ’ τα δάνεια…

(Όπου πάει και γυρίσει ο Βορειοηπειρώτης, περίεργο τον κυνηγάει η μοίρα, η φτώχεια φιρί - φιρί ...)

Ο Ελλαδίτης τούτη την δύσκολη περίοδο, κλαίγεται άδαρτος... 

Σε σύγκριση με το Βορειοηπειρώτη, που είναι ο πιο αδύναμος κρίκος, το πιο ευάλωτο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας - που του έκοψαν του κακομοίρη παράλογα ακόμα και τη σύνταξη του ΟΓΑ.

Τα λίγα χρήματα με τα οποία μπορούσε να κρατήσει την ψυχή...   

Παρόλο που πιεσμένος ασφυκτικά από την ανελέητη, επώδυνη κρίση, ο Βορειοηπειρώτης δεν αναλαμβάνει πρωτοβουλία επαναπατρισμού.

Αυτό δεν το επιχειρούν ακόμα ούτε οι φωνακλάδες, που στη γλώσσα τους φύτρωσε η λέξη Πατρίδα.


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
21/07/2015



Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015

Η ΛΟΥΦΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ

Σ’ εργασία με μεροκάματο ο Έλληνας δεν γδέρνεται…

Προσπαθεί να φυλάξει το τομάρι  του…

Το πάει σιγά - σιγά…

Χαζεύει, κουτσομπολεύει, ρουφάει ανέμελα το καφεδάκι του, καπνίζει αδιάκοπα…

Με μία και μόνο λέξη, για να καταλάβουμε τι λέμε, αυτό θα πει:

Λουφάρει.

Σ’ εργασία κατ’ αποκοπή, διαφέρουν τα πράγματα.

Ανασκουμπώνει τα μανίκια του, γίνεται κομμάτια για να πάρει τα χρήματα γρήγορα και με το παραπάνω.

Τον όγκο εργασίας μερικών ημερών, είτε μηνών, τον αντιμετωπίζει σε χρόνο ρεκόρ.

Βάσει των συνθηκών και της συμφωνίας, εργάζεται με δύο ταχύτητες.

Στη δουλειά ο Έλληνας δεν είναι τεμπέλης, όπως τον χαρακτηρίζουν ορισμένοι Ευρωπαίοι, αλλά πονηρός.

Την πονηριά την κληρονομεί από παλιά.

Από την αρχαία Ελλάδα.

Δεν μπορεί να ζει πλουσιοπάροχα με δανεικά.

Τίθεται θέμα πειθαρχίας, νοικοκυροσύνης, για να σταθεί ισότιμο μέλος μέσα στην ευρωπαϊκή οικογένεια… 

Και να αποφύγει μια για πάντα την απειλή απ' τα εκβιαστικά μνημόνια... 


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
20/07/2015


Κυριακή, 19 Ιουλίου 2015

ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Αυτές τις μέρες, στην πιο κρίσιμη διαπραγμάτευση για την επίτευξη της πολυπόθητης Συμφωνίας, ενώ στην Ελλάδα έκλεισαν οι Τράπεζες, για ν’ αποφευχθεί η ανεξέλεγκτη απόσυρση των καταθέσεων, έκανα μια ανάλυση, μια τοποθέτηση.

Έγραψα, παλιά και νέα συνήθεια μου αυτή, στο ημερολόγιο μου:

Παραδέχομαι το σύστημα, που δίνει την ευκαιρία στους ικανούς ανθρώπους να προχωράν.

Να διακρίνονται στο σύστημα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

Ν’ ανοίγουν θέσεις εργασίας, να προσφέρουν δουλειά - μεροκάματο σε συνανθρώπους.

Να συμμετέχουν αν μπορούν και στο Τραπεζικό Σύστημα. Να έχουν της Τράπεζά τους, είτε μετοχές σε κοινή Εταιρία.

Τι δεν μου αρέσει όμως.

Να σου λέει το αφεντικό, στο οποίο εργάζεσαι και σε πληρώνει κανονικά: 

-Τις οικονομίες κατάθεσέ τες στην τράπεζά μου.

Κι εσύ το κάνεις.

Τώρα όμως να σου περιορίζει τις συναλλαγές, να κουρεύει τις καταθέσεις… Και το χειρότερο να σου μηδενίζει το λογαριασμό....!!!

Πού το βρήκε αυτό το δικαίωμα αυτός;!

Αυτή είναι παράλογη, καταδικαστέα συμπεριφορά.

Μέσα στην κρίση έχασε πλέον την αξιοπιστία το Τραπεζικό Σύστημα.


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
19/07/2015 

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2015

«ΑΜΑΡΤΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ»

Μου είπε ένας Αλβανός, που ζει από το ’90 στην Ελλάδα κι αντιμετωπίζει έντονο ρατσισμό:

«Πώς μπορεί μια Ελλάδα πλημμυρισμένη από φως, με απέραντη θάλασσα, μ' εύφορο κάμπο, δασωμένα  βουνά, ανεκμετάλλευτο υπόγειο πλούτο…, στην οποία ο Θεός πρόσφερε απλόχερα όλα τα καλά του κόσμου, να χρεοκοπεί. 

Είναι αμαρτία από το Θεό!

Με τέτοιο θησαυρό… προτού χρεοκοπήσεις οικονομικά, έχεις χρεοκοπήσει από το μυαλό».

Του δίνεις ή δεν του δίνεις δίκιο του Αλβανού;!


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

18/07/2015

Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2015

Ο ΦΤΩΧΟΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ «ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ»

Την Ενωμένη Ευρώπη την έχτισαν τα λεφτά.

Οι Τράπεζες.

Το μεγάλο κεφάλαιο.

Τα μεγάλα συμφέροντα.

Χωρίς δημοψήφισμα.

Τη συγκατάθεση των πολιτών.

(Τι χρειαζόταν οι λαοί σ’ αυτή τη διαδικασία…!!!)

Τα λεφτά, επεμβαίνουν ξανά, σε κρίσιμες στιγμές, όπως στην πτωχευμένη Ελλάδα τώρα, να βάλουν τάξη.

Λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για τις αναγκαίες ισορροπίες με «μνημόνια κατανόησης».

Βάζουν τον κόσμο στο τετράγωνο...

Τα κόμματα, στο άθλιο πολιτικό σύστημα, ρίχνουν τα βάρη... το ένα στην πλάτη του άλλου...

Λέει το ρητό:

«Όλα πάντα ο φτωχός τα πληρώνει!».

Με ΣΥΜΦΩΝΙΑ ή με GREXIT.


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

09/07/2015

ΠΑΡΑΛΟΓΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ…

Το σάπιο πολιτικό σύστημα της διαφθοράς, 
της διαπλοκής, 
των πελατειακών σχέσεων, 
της φοροδιαφυγής, 
των συστημικών ΜΜΕ…, 
που βάλτωσε την Ελλάδα, της προκάλεσε όλα τα δεινά, 
αντί να τιμωρηθεί αυστηρά, 
παραδειγματικά, 
της δίνεται το δικαίωμα να σώσει τη χώρα. 

Ν' αμφισβητεί, ν' αμφιβάλλει στο νέο που προχωράει!!!

Είναι να τρελαθείς…!!!

Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

09/07/2015 

Τρίτη, 7 Ιουλίου 2015

ΔΕΝ ΤΟ ΚΟΥΝΟΥΜΕ ΡΟΥΠΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ…

Σήμερα βρίσκονται ενωμένοι οι Πολιτικοί Αρχηγοί της Ελλάδας.

Στηρίζουν τη διαπραγματευτική επιλογή της Κυβέρνησης Τσίπρα.

Αν τυχόν απόψε τους κλείσουν την πόρτα στην Ευρώπη, θα πουν με μια φωνή:

Δεν το κουνούμε ρούπι από δω…!

Η Ευρώπη είναι και δική μας.

Φυσάνε ανώμαλοι πολιτικοί άνεμοι...  

Εύχομαι καλή επιτυχία στην Πατρίδα μας!

Ν' αποφευχθεί η περιπέτεια!


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
07/07/2015 

Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2015

ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ ΜΕ ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΔΙΑΦΟΡΑ

Δύο πλατείες... 

Η μια με το ΝΑΙ στο ΚΑΛΛΙΜΑΡΜΑΡΟ και η άλλη με το ΟΧΙ στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ.

Και οι δύο κατάμεστες από Έλληνες πολίτες.

Από αδέλφια.

Από τα παιδιά ίδιας μάνας…

Αλλά που τα χωρίζουν τα συμφέροντα…

Συμφωνούν οι δύο πλατείες με την Ευρώπη…

Και με το Ευρώ...

Διαφωνούν όμως σε ένα βασικό.

Για το ποιος θα πληρώσει το τίμημα.

Την κρίση... 

Που την προκάλεσαν οι λήσταρχοι πολιτικοί...

Το ΟΧΙ λέει και  πιστεύει, να το πληρώσουν όλοι…

Ο καθένας βάσει της οικονομικής του άνεσης.

Κι ο οικονομικά πιο ευάλωτος να βοηθηθεί…

Δηλαδή να διανεμηθούν δίκαια τα βάρη.

Το ΝΑΙ λέει και το έχει αποδείξει έμπρακτα κατά την περίοδο της διακυβέρνησης της χώρας, τα βάρη να τα πληρώσει ο μισθωτός και ο συνταξιούχος.

Βασικά ο φτωχός.

Αυτή είναι η μόνη διαφορά.

Καλό βόλι, αδέλφια, την Κυριακή!

Διχασμένοι.

Και τη Δευτέρα μακάρι να είμαστε όλοι μαζί…!

Ενωμένοι.

Αλλά με παραγκωνισμένο το κατεστημένο.

Το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, που έφερε τον τόπο σε αυτή την άθλια κατάσταση.


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

03/07/2015